AKTÜEL TARİHÇE EBRULİ ALMANYA ANTALYA DÜĞÜNLER OKUL DUYURU BAŞSAĞLIĞI ÖZEL HABER
Kimlik, Kişilik, İnsanın Fabrika Ayarları ve Gönül Yarası FilmiTarih 31 Aralık 2021, 20:49 Editör: Editör Aliseydi SEVİM

Kimlik, Kişilik, İnsanın Fabrika Ayarları ve Gönül Yarası Filmi








Kimlik, Kişilik, İnsanın Fabrika Ayarları ve Gönül Yarası Filmi


Kimlik mühim bir harita, yazılım insan zihni  için… Kendi beliğini aşıp, kendinden daha büyük bir bütünün parçası olarak büyümek, güçlenmek, varlık göstermek ve hepsinden önemlisi de kendini - o aidiyet, kimlik içerisinde- güvenli hissetmek… Toplum içerisinde, toplumla yaşayabilmenin bilinen biricik ve en kolay yolu. Aidiyet… Ben Türküm, Kürdüm, Alman’ım… Sağcıyım, solcuyum. Hristiyan, Müslüman, Budist…; Alevi, Sünni…; bizim kabile, bizim aile...vb. Kısacası biz sıfatı ile ifade ettiğimiz bütün aidiyetler, kimliği oluşturur.


Kimlikler hazır paket yazılımlardır; iç dünyamız için. Fakat bu kimlikler bizim seçimimiz değil, maruz kaldığımız, bize, biz daha resit, baliğ değilken yüklenen sözlü, yazılı ve uygulamaya dayalı öğretilerdir. Tek seçenek olarak bize dayatılmıştır; fakat biz bunları özgür irademizle seçtiğimize inanırız… Belkide daha çok inanmak isteriz. Tabii yanılırız böyle düşünmekle, hissetmekle. Çünkü bunlar doğal, hakikat değil, kurgusal ve büyük oranda konjonktüreldir.. Daha çok kanılar, sanılar ve zandır. Zamanın ruhuna göre değişerek dönüşerek yol alırız.


“Ben bu aidiyeti, biz tanımını özgür irademle seçtim diyen öğrencilerime, birer kağıt çıkarın ve kendinizi tanımlayan, isminizle başlayan on başlık yazın derim,” der Prof. Dr.Sinan CANAN. Sonra verilen cevaplar incelenir. Adınızı siz mi seçtiniz? Annenizi babanızı, ailenizi, kabilenizi siz mi seçtiniz? İnancınızı siz mi seçtiniz? Seçtim diyorsanız neden inancınız anne ve babanızın inancı ile aynı? Oy verdiğiniz parti, anne babanızın oy verdiği parti ile aynı? Hatta tuttuğunuz futbol takımını? Irkınızı, Kürt, Türk, Alman vb. olmanızı siz mi seçtiniz? Vatanınızı siz mi seçtiniz? vb… Bunlardan hangisini siz seçtiniz? gibi sorurum. Tabii çoğaltabiliriz bu örnekleri.


Seçmediğimiz, reşit değilken bize dayatılan ve kabul etmeme seçeneğimizin ve dolayısıyla intenci-irade-mizin olmadığı dönemlerde bize belletilen, mahkumu olduğumuz bu değerlere (şablona) göre koca bir hayatı yaşarız. Üstüne üstlük “en asil olan kimliğin” kendimizin kimliği olduğunun cakasını satarak, atarak. Biz varya, biz!.. diyerek. Bu bizim kaderimizdir. Bunu sorgulamadan, benimser, sindirir ve yaşarız.


Gönül Yarası filminde Nazım(Şener Şen) nasıl bir kimliğe sahip? Bir Cumhuriyet Aydını, eğitimcidir o. Cumhuriyetin yaktığı o aydınlık meşalesini ülkenin, (karanlığın en yoğun olduğu ışığa en çok ihtiyacı olan en uzak köşelerine) Anadolu'nun en ücra köşesine taşıyan bir devrimci, vatansever ve aydın...  Kızı Piraye bu tanımı şöyle yapar. “Dedesi İstiklal Madalyalı bir gazi. Babası eğitim gönüllüsü, halk partili bir solcu. Öyle ki oğlunun adını dahi bir şair-Nazım Hikmet-den almış. Onu tam bir vatansever olarak yetiştirmiş. Kendini ülkene ve milletine adayacaksın... Şartlara ne olursa olsun. Nazım bey bunun için Anadolu yollarında.” 


Bu idealist kimlikten dolayı Nazım, bütün sevgisini, enerjisini “dışarıya” vermiş. Pirayenin deyişi ile: “O -pavyonda çalışan-kadını, -kadının- kızı(nı), okuldaki öğrencini, dağdaki çobanı, mezradaki kadını, bizden daha çok korudun, sevdin.”   “...İdeallerin ailemizin mahvına neden oldu. Memet haklı baba, sen bizi hiç sevmedin. Sevgini -aile dışındakilere “a.s.”- öğrencilerine o kadar veriyordun ki, eve geldiğinde verecek bir şeyin kalmıyordu.” der babasına.


Konjonktür gereği öyle zamanlar olur ki kimlik, kişilik ile kendiliğin önüne geçer. Kişilik ile kendiliği gölgede bırakır, hatta boğar; onları kavruklaştırır ve nerdeyse silikleştirir.. Yalnızca kimliğin sesi duyulur. “Biz,” biz derde başka bir şey demez oluruz. Bazen ben dediğimiz de olur; fakat o benin büyük bileşimi, o bileşime -asıl- rengini veren yine o bizdir.. O kendini, ailesini unutur; o “ağır abi” pozlarına bürünen “dava adamı”dır artık. O, devrimci… Milliyetçi… yada İnancını tesis etmeye çalışan siyasal İslamcıdır…vb. Çoğaltabiliriz bunları. Sloganvari beylik bir deyim vardır: “Söz konusu olan vatansa, gerisi teferruattır,” öyle yani!


Kızı Piraye babasına sorar ya:“... Herşeyi anlıyorumda, anlayamadığım şuydu? Nasıl oluyorda böylesine sevgi dolu bir insan, evlatlarına, kızının ağır ağır yaklaşan hastalığına kayıtsız kalabiliyordu?” Pirayenin anlayamadığı ve çoğunluğunda anlamadığı durum şuydu: bu gibi “dava adamları”nın gözünde varsa yoksa “toplum ve vatan” vardır. Bu bağlamda birey, dolayısıyla evlat ve aile üyelerinin dahi teferruat olduğu idi…


Teferruat olan yalnızca diğer bireyler ve aile üyeleri değil; hatta kendisi de bir teferruattı. Uzağı görür, fakat yakını, yanındaki ailesini hatta kendisini dahi göremeyen -zihni buğulu bir tür- gönül kusurlu hipermetrop gibidir “o”. Bu körlük, bilinçli tercih gibi görünse ve iddia edilse de; hipermetrop nasıl biyolojik bir problemse, bu adanmada konjonktürel ve bazen de kişilikten kaynaklanan yada her ikisinin etkileşimi ile oluşan bir maruz kalma, bir tür mahkumiyet ve kusurdur. Bu görüşümüz destekleyen sözleri yine aynı filmin kahramanı olan Nazım’dan alalım. “Benim adım niye Nazım, senin adın Piraye, abin Mehmet… Niye?” [Büyük Baba oğlunun adını Nazım Hikmetten esinlenerek Nazım, koyar. Oğul Nazım ise kızının adını Nazım Hikmetin eşinin adı olan Piraye, oğlunun adını ise Nazım Hikmet’in oğlunun adı olan Memet koymuştur.] 


Baba Nazım itirafını, öz eleştirisini şöyle sürdürür: “Ben bütün bunları niye yaptim hala bilmiyorum. Niye kendimi bu yalnızlığa mahkum ettim, niye ailemin beni terk etmesini engelleyemedim? Niye hayatımı boş hayaller için mahvettim bilmiyorum, bilmiyorum?.. Üstelik sonunda elime geçen ne biliyor musun? Koskoca bir hiç. Sadece 3-5 öğrenci mektubu ve içinden çıkan fotoğraflar. İşin en acıklı yanı da şu kızım bir daha dünyaya gelsem yine aynı yollardan yürüyeceğimi biliyorum. “Demek ki yaşanan onca hayal kırıklığı,sürgünler, fişleme, sorgular bana bir şey öğretememiş.Tuhaf bir durum. Acı çekmeye gönüllü olmak. Ruhunu o işten alamamak. Bu bana hem keder verdi hem mutluluk.   ...Kendi ideallerinin bedelini sana ödetmem affedilmez yavrum. Hepimiz hayallerimizin kurbanıyız.”



Şu ibare, rönesans aydınlanmasının önemli bir konusudur. Tabula Rasa -boş levha-, 17. ve 18. yy.da Hume ve Locke ile daha çok gündeme getirilir. İnsan boş bir kağıt mıdır? Yani bomboş bir kağıttır, onun üzerine ne yazarsan o olur, diyenler de var… Hayır, temel bir yazılımı da vardır, boş olan yanıda, diyenler de var. İkinci görüşe sahip olanlar, onun üzerine her türlü yazıyı yazabilirsin, onu her şekle sokabilirsin fakat, temel yazılımına, yapısına, fıtratına aykırı şeyler yazıldığında onun üzerine insan acı çeker, diyenlerde. (Kanımızca, Baba Nazım’ın mazisinden -sürüklenmişlik, elinde olmadan esr olunmuşmluktan kaynaklanan-pişmanlığı ve acı çekmesi de; yaratılışından kaynaklanan kimlik ihtiyacının karşılanmışlığından duyulan mutlulukta bundan.)


Jean-Jacques Rousseau'nun Ölümsüz Eseri ''Toplum Sözleşmesi''nde: “İnsan özgür doğar, oysa her yerde zincire vurulmuştur... Kölelik içinde doğan-böylesi bir çağda ve ailede(a.s.)- her insan kölelik için dünyaya gelir, bundan daha su götürmez bir şey olamaz.”der. Bu ibare ışığında bir zihinsel egzersiz yapalım… Yukarıdaki filmin kahramanı Nazım’ın, büyükbaba ve büyükannesi 20.yy.da Suudi Arabistan vatandaşı bir koyu Müslüman Arab olsaydı, oğlunun adı Nazım olur mu idi? Torunlarının adı Piraye ve Mehmet. Ve bu ailenin hikayesi, Nazım ve ailesinin hikayesi gibi olur muydu? Ve yahutta bu büyükbaba ve büyükanne, Hinduların ağırlıkta yaşadığı Hindistanda dünyaya gelseydi? Yada İran’da muhafazakar bir Şia ailesinde. Yada 1930’larda bir Alman vatandaşı olsaydı? Yada 21.yy. da Işid üyesi bir büyükbaba ve annenin çocuğu olsaydı... vs.vs. 


Çağları geri alarak örneklendirelim.


Mesela Nazım, 1789 Fransız İhtilali döneminde  Fransa'da yaşayan bir ihtilalci babanın oğlu olsaydı? O tarihlerde Marksizm yok. Başka bir örnek 20. yada 21.yy da ki bir fundamentalist İslamcı, dünyanın herhangi bir yerinde 4. yada 5.yy. da doğmuş olsaydı, fundamentalist İslamcı, olur muydu? Çünkü; İslamiyetin doğuşu 6. ve 7.yy. Yada bu günkü bir Hristiyan MÖ:1.yy. dan önce doğsaydı Hristiyan olabilirmiydi? Çoğaltabiliriz örnekleri…  Tabii, genel den, çoğunluktan bahsediyoruz.




Özgür irade bir illüzyon mudur? Kimliğimizin Kader Mahkumu muyuz?.. Hayatımızın ipleri, dümeni bizde mi? Bizi kim yönetiyor?...


Psikoloğlar, 06-18 ay arasındaki bebeklerin alınlarına bir nokta koyar ve aynaya baktırırlar. Bebekler, alınlarındaki noktaya değil, aynada gördükleri bebeğin alınlarında bulunan noktaya uzanırlar. 18.aylık olmaya yaklaştıkları ve bu süreyi aşmaya başladıktan sonra, aynada gördüklerine değil, kendi alınlarına doğru işaret ettikleri görülür. 4 yasina kadar olan sürede, çocukların anne babaları ayrılınca, çocukların kendilerini sorumlu tuttukları görülür. Çükü anne, baba ve kendisini bir bütün olarak algılar çocuk. Bu(04) yaştan sonra, kendinin ayrı, annesinin ayrı, babasının ayrı insanlar, varlıklar olduğunu fark etmeye başlar.


 5-6 yaşındaki çocuğun yanında bir deyim kullanın, mesela: “anam ağladı,” gibi. Çocuk, gerçek ile mecazı ayıracak beyin gelişimine ulaşmadığından, bu sözü söyleyenin anasının gerçekten ağladığını varsayar. 

Çocuklar -bebekler-, 0 ile 03 yaş arasındaki anıları hatıtlayamazlar. Nörologlar, bunun sebebini, beyinin düşünme, aynalama merkezi ile hafıza merkezi arasındaki nöral, sinir bağlarının henüz gelişmemesine bağlarlar. Hafıza ile algı merkezleri arasındaki bağın zayıflığından, yetersizliğinden dolayı çocukluğun bu devri hatırlanamazsa, başka bir deyimle bilince getirilmezse de, 0-3 yaş aralığındaki bebeklerin yaşam deneyimlerinin izlerinin insanın yaşam süresi boyunca, insanların hayatı üzerinde çok, çok önemli etkileri olduğu ileri sürülür, hatta büyük kabul görür. Psikoloji, psikiyatri ve nöropsikiyatri, insan psikolojini incelerlerken bu döneme büyük önem verir.(Bilincine varılamayan bu döneme ait kayıtlar, biliç dışında korunuyor olmazsa, hatırlamayan yaşlardaki algı ve deneyimler ileriki yaşlarda insan psikolojisi üzerinde büyük etkiler gösteremez.)


18. Yaş altı neden akıl baliğ kabul edilmez, hukukta ve işlenilen suça ceza verilmez-ceza ehliyeti 18. yaş kabul edilir-, yada büyük indirim uygulanır?  18 yaş üzerinde beyin gelişiminin, büyük oranda yetkinleştiği kabul edildiğinden ceza ehliyetine sahip olduğu ve 18 yaş altı suçlarda ise beyin gelişiminin yetersiz olduğu kabulünden dolayı da cezadan muaf ve/ veya indirim verilir insana. 


Yani, temyiz yeteneği için gerekli olan biyolojik, sinirsel donanımın 18 yaşından sonra yeterli hale geldiği kabul edilir. Yetersiz donanım ile insanın temyiz(doğruyu yanlıştan ayırma) yeteneğinin eksik olacağı varsayılır. Cocuk 01 yaşında dahi hak ehliyetine sahiptir. Miras hakkı gibi. Fakat;18 yaşına gelmeden fiil ehliyetine sahip olamaz ve hak ehliyetinden dolayı dahi bu mirası satamaz.


Başka bir başlık. Gelişim psikolojisi, kişiliğin ana omurgasının 0-04 yaş arasında, 04-06 yaş arasında ikinci büyük kısmının oluştuğunu… vb söylerler. Prof.Dr. Sultan Tarlacı’nın genetik üzerine verdiği şu örnek kişilik kuramı üzerine de uygulanabilir.  Su basmanı, ana karkası yapılmış bir yapı var. Bu yapının temeli, su basmanı karkası 0,03 yaş 04-06 ve 06-10 yaş aralığında büyük ölçüde tamamlanır. Ergenlikte de önemli yapılanmalar olur. Fakat, İlerdeki bütün değişiklikler, bu temel ve karkas yapıda kullanacağınız tuğlaların, ince işi malzemelerinin, binanın renginin, mobilyalarının dekorunun vb. yapısı ile ilgili gibidir.


Değişim her zaman vardır ve olasıdır. Fakat bu değişim,(genellikle)ana karkas yapının mevcudiyetini ortadan kaldırmaz. Karkas yapıyı dahi ilerde değiştirebilmek mümkündür. Bu ise çok, olduk çok, çook küçük bir azınlığa nasip olur. Nüfusun %1 yada 2 si kadar miktarlarda ancak olabilir. Bu kişilere dini literatürde evliya, ermiş, derviş, bilge vb. derler. Bu ise kolay iş değildir. Mahsuni’nin şu deyiminde ifade ettiği gibi: “Dostlar beni bir kazana koydular, Kırk yıl yandım gene çiğdir dediler.” İşin bu kadar uzun zaman alacak, iç dünyamızda cereyan edecek olan meşakkatli mücahede, mücadele gerektirdiği böyle dile getirilir.


Bu son birkaç paragrafa birde, Öğretmen Nazım’ın, Pavyon Kadınına: …Biliriz, aklımız var, irademiz var… Her şey bizim elimizde. deyişini ve Meltem Cumbul’un: …Elimizde mi? Öyleyse iyi dinle öyleyse öğretmen. diye attığı tiradı bir düşünün.




Yukarıdaki resmi model alırsak, bizim dünyadan bihaber olduğumuz o bebeklik, çocukluk döneminden itibaren, inançlar, ideolojiler, hikayeler, şiirler, ortak kanılar, sanılar bir bir, üst üste, yan yana kitap raflarına dizilen kitaplar gibi dizilir ve model olmalar ile  adeta kafamızda böyle bir canlı  kütüphane oluşturulur. Önce ebeveynler, bakım verenler, sonra ailenin bütünü, sonra mahalle ve okul çevresi, sonra yaşadığımız ülkenin eğitim ve öğretim sistemi ve kültürü, bütün bunların üzerine dünyanın o zaman ve mekanda içinde bulunduğu ortam, konjonktür… eklenir. Bu koca, devasa faktörlerin etkileşimi ile kişilik, kimlik oluşur. Her dem eklenenler, çıkarılanlar ve yeni restorasyonlara, tabi olan, renkler alan bir yapılanmadır bu.


Nöroloji biliminin verileri, Karar Bilim, Nöro pazarlama, algıda hazırlık, eşik altı-subliminal- etkiler, yirmibeşinci kare faktörlerini hesaba kattığımızda, kendi kendimize şaşacak, inanamayacak hallerde birer “ben” olduğumuzu fark ederiz.(Harari, bugünkü insan son insan türü, der. Yapay zeka, nörolink, nöroloji, genetik, biyolojik 3d tasarımları, frekans, hologram, mono, nano, kuanto mühendisliği, BigData, Canlı Robot XENOBOT, Siborg, WEB3, DAO, humanoid, Metaverse, rezonanslar kavramları alanındaki gelişmeler, bugüne kadar bildiğimiz insan türünü, insanı olduğu kadar, toplum bilimi ve felsefeyi, dini de sarsacak, hatta yalnızca insana değil, dünya aleme dair de yeni resimler çizecek gibi gözükmekte.)


Bu hale nasıl böyle geldiğimizi bilemeyiz; fakat bütün bunların bizim bilinçli tercihimiz olduğu hükmü ile yaşarız. Don Kişot vari.


Hayvanların yaşamda kalma, türü sürdürme ve doğa ile uyumu büyük ölçüde içgüdülerle sağlanır. Primatların, memelilerin en fazla 150 kişilik gruplar ile uyumlu yaşayabileceği genel kabul görür. Fakat insan, milyonluk şehirlerde ve onlarca ve yüzlerce milyonluk ülkelerde, toplum olarak yaşar. Uyum sağlaması gereken sayılar devasıdır. İçgüdüler ile güdülenerek yüzlerce milyonluk bir ülkede uyumla yaşayabilmek mümkün değil. İşte bu yüzden, mühim felsefecilerimizden Prof.Dr. Ahmet ASLAN, “insan doğal değil, kültürel bir varlıktır,” der. Bize bu öğretilenleri, geniş manada (maarif) eğitim, öğretim ve kültür manasında kullanabiliriz. Yani bunlar bir bakıma hayvandaki içgüdülerin fonksiyonunu görür. Yada onun yerine insan eliyle kurgusal olarak oluşturulan, hedefler, ilke ve kurallardır.  Bu manada bu kültürü insandan çıkardığımızda geriye vahşi, ilkel bir insan, memeli canlı kalır, der bir bakıma. Kültür; bir bakıma mevcudu, bir bakıma da zamanın ruhuyla temas eden bilgeliği içerir.


“Ol mahiler ki, derya içredir de deryayı bilmezler”

Üstad, D.Cündioğlu’nun şu mottosunu naçizane şerh ederek yazımızı sonlandıralım. “Önce insan olarak doğdum, sonra Türk oldum, sonra Müslüman oldum. Şimdi ise tekrar İnsan olmak için çalışıyorum.” Türk ve müslüman kavramlarına takılmayalım. Bu iki kavramı zaman ve mekanına göre, bütün inanç ve ideolojiler ile değiştirebilir yada yerine başkalarını koyarak üzerine düşebiliriz. İlaveten bu mottoda Türklük ve Müslümanlık kavramlarını ne yüceltme nede küçültme var.


Önce insan olarak doğarız; fakat sonra ise derhal doğduğumuz aile, mahalle, belde, il, bölge, ülke ve dünyada egemen olan kültür, inanç, ideoloji, dolayısıyla gelenek görenekten oluşan koskoca bir sistemin kalıplarına dökülürüz… Bunlar, daha doğman toplumda hali hazırda bulunan Prof. Dr. S. Canan’ın deyimi ile bizim, İnsanın Fabrika Ayarları’dır.


D. Cündioğlu, bu ayarlara biz daha zavallı, akli ile kendini idare edecek durumda değilken-bebek, çocuk- boynumuza takılan boyunduruk, ayağımıza takılan pranga, kollarımızdaki  kelepçeler ve zihin dünyamıza takılan zincirlerdir, der... Kulağımıza fısıldanmalarla, şiirlerle, hikayelerle, topluma uymalarla, model olmalarla verilen fabrika ayarlamızdır. Bir dine, bir ideolojiye, bir ülkeye, bir ırka, bir geleneğe, göreneğe… ait olmak gibi. (Baba Nazım’ın:“Ben bütün bunları niye yaptim hala bilmiyorum.” öz eleştirisi, bu açıdan dikkate değer.)


İnsanın iç yolculuğu sonucu  oluşan tekâmül, değişim, gelişim, dönüşüm, olgunlaşma, bize verilen bu fabrika ayarlarının neler olduğu, bize nasıl ne ne ölçüde verildiği, bizim bunları ne ölçüde içselleştirmiş olduğumuzu, bunları yerinden söküp, gereksiz olanları bir kenara atıp, yerine nelerin -  zamanın ruhu ve kadimin birleşiminden yeni bir sentezi-, nasıl ve ne kadar sürede koyabileceğimizin bilgisi ve bunu istikrarlı olarak sonununa kadar sürdürebilme yılmazlığı ile böyle bir yetenek edinerek, ana karkas yapıyı yıkıp yenisini yerine koyabilmektir. Yani, uzun, zor, meşakkatli, karmaşık, yoğun mücadele ve akıl teri dökmeyi gerektiren bir yolculuktur bu. (Bu, İnsanın Fabrika Ayarları konusunun bilinç dışı gücüne örnek olarak birde şu metafor üzerinde düşünelim. Merkel aynı kadrosu ve seçim programı ile Türkiye'de seçime girse; R.Tayyip Erdoğan, Almanya'da buradaki  kadro ve programı ile seçime girse ilgili ülkenin yurttaşlarından ne kadar oy alırlar? Neden bu böyledir?.. Yukarıdaki satırları bir de bu açıdan değerlendirebiliriz. )


Yani kendini yeniden inşaa etmek bu kadar zor ve ağır bir iştir. Üstadın deyişi ile “tekrar insan olmaya çalışmak” bize verilmiş olan bu Fabrika Ayarlarını yıkmak ve temelini, statik hesaplarını, plan ve projesini kendimizin çizdiği ve her bir tuğlasını çimentosunu kendimizin bilinçli olarak olarak özenle ördüğü, kendini yeniden inşaa etmeye çalıştığı bir insan olmaya çalışmaktır. 


Çükü; İnsan olarak doğmak, insan olabilmek için tek başına yeterli bir etken değildir. Bu bağlamda, insan olabilmek kendini yeniden inşa edebilmek, yeniden doğmak, kurgulanmışlığı yıkmak ve kendine ikinci bir yeni hayat kurmaktır.(Kendini yeniden inşaa etmeyi başaramayan insan, insanlık için de yeni bir dünyanın kuruluşuna katkı sağlayamaz.)


Bu ise her insanın üstesinden gelmekte olduğu ve geldiği bir iş değildir. Bu sebepten dolayı, eskiyi yıkıp kendimizi yeniden inşa edemiyorsak, hiç değilse, bizim gibi düşünmeyen, inanmayan ve yaşamayan insan kardeşlerimize karşı hoşgörülü olmalıyız. Çünkü diğeri de, kendisi biçare, zavallı iken boyunduruk altına sokulmuş, kendisinin seçmediği; fakat kendisine, kendisi olduğu ona belletilmiş, inandırılmış Kimliğinin Kader Mahkumu!..  Bizim gibi yani. Ötekine, berikine, ailemize ve kendimize karşı tahammül ve hoşgörü göstermemizin, yumuşak huyluluğumuzun, sevgimizin zemini olmalı bu hakikatimiz. Çünkü; “biz” dediğimiz “biz”, bir bakıma tamamen de “biz” değil; hayatımızın kontrolü sandığımızın aksine elimizde de değil.


Alem senin eksiklerinle tamamlanır

Sen tam olsaydın alem eksik kalırdı


Hepimiz aynı yerden yaralıyız; her birimiz bu bakımdan yarımız… Ne biz tam, öteki yarım; ne öteki tam biz eksiğiz. Bir birimizin eksik yanlarını fark edip, uyuşan yanlarımızı -farklılıklarımızı da koruyup güncelleyerek- bir araya getirdiğimiz oranda daha bir tamamlanabiliriz. Sanırım Camus yada Bacon dı: “Her gün lanet okuduğumuz, şu kahrolası insanları, sevmekten başka çaremiz yok.” der. Başka çaremiz yok, mutlu ve huzurlu olabilmemiz için!.. Çünkü aynı çarkın ürünleri - aynı vardar var olmuş canlılar- olarak aynı gemide birlikte yüzüyor ve yaşıyoruz bu alemde.


Yeni bir yılda eski, ilk versiyon insanlığımızı biraz daha aşıp yeni, ussal -kendimizi kendimizin inşa etmekte olduğu- bir insan olmak dileğiyle,Yeni Yılınızı Kutlar, Yeni Bir Hayat dilerim.


31 Aralık 2021

Aliseydi


Not: The Economist kapağındaki resmi ben, görünmeyen ve belirleyici güç olan mevcut sistem ve araçları anlamında kullandım. Fakat; The Economist bu kapaktaki ipleri tutan büyük eli, -gelecekte daha belirginleşecek olan- büyük data ve yapay zekanın, humanoidlerin insan üzerindeki kontrolu anlamında kullanmışlar.






  |  Bu haber 1804 defa okunmuştur.

Özel haber  KATEGORİSİNDEN HABERLER

Bildiğimiz ve bildirdiğimiz gibi değiliz…

Bildiğimiz ve bildirdiğimiz gibi değiliz… Bildiğimiz ve bildirdiğimiz gibi değiliz… 2012 Nobel Ekonomi Ödülünü kazanan psikolog Daniel Kahneman’ın teorisin...

PKK, PYD, YPG ve Emperyalizm...

PKK, PYD, YPG ve Emperyalizm... "Teröre(1984 den günümüze PKK terörü kastediliyor. a.s.) harcanan 350 milyar dolarla, Türkiye yeniden inşa edilebil...

İSLAM ÜLKELERİ EKONOMİK UYGULAMALARDA NE ÖLÇÜDE İSLAMİ?

İSLAM ÜLKELERİ EKONOMİK UYGULAMALARDA NE ÖLÇÜDE İSLAMİ? İSLAM ÜLKELERİ EKONOMİK UYGULAMALARDA NE ÖLÇÜDE İSLAMİ?

Biz bu isek; ben bizden değilim...

Biz bu isek; ben bizden değilim... Biz bu isek; ben bizden değilim... Marangoz Hikayesi (Hayat bir kendin yap tasarımıdır )

Ocak 2015 tarihli Fotoğraf Makinesi Kampanyası

Ocak 2015 tarihli Fotoğraf Makinesi Kampanyası Ocak 2015 tarihli Fotoğraf Makinesi Kampanyası

Aşüre ve Muharrem Ayı Lokması... Malatya / Fethiye

Aşüre ve Muharrem Ayı Lokması... Malatya / Fethiye Aşüre ve Muharrem Ayı Lokması... Malatya / Fethiye

Birsen ile Garip ARKADAŞ Dekorasyon - 2014-07-09

Birsen ile Garip ARKADAŞ  Dekorasyon - 2014-07-09 Birsen ile Garip ARKADAŞ Dekorasyon - 2014-07-09

Duyuru: Seher ÖKSÜZ ile Ali GÜN evleniyorlar...

Duyuru: Seher ÖKSÜZ ile Ali GÜN evleniyorlar... Duyuru: Seher ÖKSÜZ ile Ali GÜN evleniyorlar...

Duyuru: Merhum Hüseyin KARAKOÇ(donjuan) ın Senesi - Almanya

Duyuru: Merhum Hüseyin KARAKOÇ(donjuan) ın Senesi - Almanya Duyuru: Merhum Hüseyin KARAKOÇ(donjuan) ın Senesi - Almanya

Fotoğraf Makinesi Kampanyası ( 2008-2012-2015 )

2008 – Ahmet ASLAN: 400 EURO

2008 – Diğer arkadaşlar: 600 EURO

2008 – Toplam: 1000 EURO

Bitti

2012 - Seyit  ÇAĞLAR : 30 Euro  

  2012 - Aliman SEVİM : 40 Euro

  2012 - Ali ASLAN : 10 Euro

  2012 - Hasan AĞKAYA : 20 Euro

  2012 - Ali ALTUNOK :20 Euro

  2012 - Ali İhsan GÜLER : 50 Euro

  2012 - Metin ÖKSÜZ : 30 Euro

  2012 - Naki ÖKSÜZ : 20 Euro

  2012 - Rıfat ÖKSÜZ : 50 Euro

  2012 - Hüseyin ÖKSÜZ : 50 Euro

  2012 -Murat İLHAN

           (Zeynal oğlu):50Euro

  2012 - Fatma İLHAN

           (Hasan Kızı):10 Euro

  2012 -Zeynep KORYÜREK:20 Euro

  2012 - Elif GÜN :10 Euro

  2012 - Piri İlhan

          (Minnet oğlu):30 Euro

  2012 - Hüseyin YILMAZ

         (Güldalı oğlu):30 Euro

  2012 - Turabi TEMİZ : 20 Euro

  2012 - Hikmet GÜLER : 40 Euro

  2012 - Hüseyin İLHAN

           (İbrahin oğlu):20 Euro

  2012 - Hasan ÇEVİKER : 10 Euro

  2012 - Zeynep GÖÇER : 20 Euro

  2012 - Necmettin ÖKSÜZ : 20 Euro

  2012 - Sultan AKKOYUN: 50 Euro

  2012 - Ali Ekber PEKTAŞ : 20 Euro  

  2012 - Yusuf ALTUN  : 20 Euro

  2012 - Mehmet İNCE : 15  Euro

  2012 - Mustafa(Vaylo)

             OLGUN:50 Euro

  2012 - Ahmet OLGUN : 50 Euro

  2012 - Hasan AKŞAHİN :10 Euro

  2012 - Aliseydi UÇAR : 50 Euro

  2012 - Veli ÇAĞLAR  : 10 Euro

  2012 - Fahri ÖKSÜZ  : 20 Euro

  2012 - Kasım YILMAZ : 50 Euro

  2012 - Kadir ÇAĞLAR : 20 Euro

  2012 - Hasan AKŞAHİN

             DEDE:10 Euro

  2012 - Hacı ÖZSEVİM : 20 Euro

  2012 - Duran AYDOĞAN:30 Euro

  2012-Hüseyin Rahmi

          ÖZTÜRK:50 Euro

  2012 - Ahmet ÖZTÜRK (Köln):30 Euro

  2012 - Vahap ÇEVİKER :10 Euro

  2012 - Kenan GÜVERCİN : 10 Euro

  2012 - Sezai ALTUN : 10 uro

  2012 - Bektaş AKŞAHİN : 20 Euro

  2012 - Veli İLNCE : 10 Euro

  2012 - Ziyade ŞENKAYA : 10Euro

  2012 - Hasan KARAGÖZ :10 Euro

  2012 - Hasan AKDOĞAN : 10 Euro

  2012 - Hüseyin AKDOĞAN 10 Euro

  2012 - Turan GÖÇER : 10 Euro

  2012 - Cengiz SEVİM : 20 Euro

  2012 - Bektaş Hacı AKŞAHİN:10 Euro

  2012 - İsmail AĞKOÇ : 20 Euro

  2012 - Aliekber AKKAYA : 20 Euro

  2012 - Erdinç ASLAN : 10 Euro

  2012 - Ali ARKADAŞ :10 Euro

  2012 - Hasan (Fikriye)

             ÖZACAR:20 Euro

  2012 - Ahmet KAYGUSUZ

           (Arguvan’lı):10 Euro

  2012 - Avades ALTUN

            ( Der. Bşk.):50 Euro

  2012 - Havaşin MARKET

             (Arguvan’lı):20 Euro

  2012 - Hasan ÖKSÜZ : 10 Euro

  2012 - Haydar ER

            (Müslüm oğlu):50 Euro

  2012 - Tamam SOFU :10 Euro

  2012 - Musa ÇİFTÇİLER: 10 Euro

  2012 - REISE BIRO

     Firat, Ober-Ramstadt :20 Euro   

  2012 - Vahap ASLAN(Culfalı): 30 Euro

  2012 - EURO SÜPER MARKET

             DARMSTADT:20 Euro

  2012 - Hüseyin ER (Köln) : 50 Euro

  2012 - Vedat ÇALIŞKANOĞLU: 5 Euro

  2012 - Kamber ÇAKMAK : 5 Euro    

  2012 - Hüseyin AYDOĞDU

            (Şahin oğlu): 50 Euro

  2012 - Meliha YÜCEL : 50 Euro

  2012 - İsmail SEVİM

  (Haydar oğlu): 20 Euro

  2012 - Necati-Zekine KILIÇ :20 Euro

  2012 - Erdal ÇALIŞKANOĞLU: 20 Euro

  2012 - Hüseyin ÇALIŞKANOĞLU

           (Süleyman oğlu) : 20 Euro

  2012 - Yılmaz GÜLER: 20 Euro

  2012 - Mehmet AKDOĞAN:20 Euro

  2012 - Bektaş ile Hünkar

             ALTUN: 80 Euro    

  2012 -  TOPLAM : 1915 EURO  

   Bitti

2015 - Eski bozulan makinenin

           sigortasından alınan:75 EURO

2015 – Aliseydi KARGIN : 50 EURO

2015 – Erdoğan BIÇAKCIOĞLU : 50 EURO

2015 – Sefa ALTUN : 50 EURO

2015 – Murat İLHAN

(Sarhoş amcanın torunu):50 EURO

2015 – Abbas PEKTAŞ

(Yusuf oğlu): 50 EURO

2015 – Yusuf ALTUN : 30 EURO

2015 – Merdan ŞENOL : 50 EURO

2015 –  Hasan ALTUNOK

(Hüseyin&Hatice oğlu) : 20 EURO

2015 – Abbas KORYÜREK : 30 EURO

2015 – Hasan KARAKOÇ

 (Donjuan'ın oğlu) : 20 EURO

2015 – Piri SOFU : 10 EURO

2015 – Haydar GÜN : 50 EURO

2015 – Hacı ÖZSEVİM : 25 EURO

2015 – Abbas ÖZSEVİM : 25 EURO

2015 – Ali Ekber AKŞAHİN : 20 EURO

2015 – Veli İNCE : 10 EURO

2015 – Ali Agırdemir (Köln): 50 EURO

2015 – Kasım YILMAZ : 50 EURO

2015 – Hüseyin YILMAZ

(Filip - Fattey bibini torunu):50 EURO

2015 – Hüseyin ÇİFTÇİLER : 50 EURO

2015 – Avades ALTUN : 50 EURO

2015 – Ali İhsan UÇAR : 25 EURO

2015 – Seyit ÇAĞLAR : 20 EURO

2015 – Hüseyin AKKAYA

( Yeter Oğlu) : 20 EURO

2015 – Piri İLHAN : 50 EURO

2015 – Haydar ER : 50 EURO

2015 –  Hüseyin ÇAVUŞ

(Igdırlı):10 EURO

2015 – Naki ÖZSÜZ : 20 EURO

2015 – Mesut  İLHAN : 20 EURO

2015 – Hüseyin ÖKSÜZ

(Naki oğlu) : 20 EURO

2015 – TOPLAM : 1075 EURO

Bitti

2012 - Sayfası…

2015 Sayfası…



DUYURU TAKVİMİ

HARİTA: MALATYA FETHİYE

Aliseydi SEVİM Aliseydi SEVİM
Hele bakın gömleğimiz ne taraftan yırtılmış?
Aliekber Pektaş Aliekber Pektaş
Gül-güle büyük, efsane insan, lider: Fidel Kastro
Seyit Çağlar Seyit Çağlar
DAR AGACINA ASTILAR SEYIT RIZAYI,NEYLEYIM – Seyit ÇAĞLAR

LUZÜMLÜ TELEFONLAR



Kınay Çiçekcilik: 0 422 323 86 76
Kınay Çiçekcilik: 0 542 368 10 03

Karmen Çiçekcilik:0 422 323 10 84
Karmen Çiçekcilik:0 542 210 16 69

Sahan Yemek: 0 422 325 29 30
Sahan Yemek:0 530 227 02 79

Orhan Yemek: 0 422 336 88 22
Orhan Yemek: 0 533 720 20 09

Gülüstan(Sevim) Kuaför: 0 422 322 81 65
(Aliseydi) Karakaş Emlak: 0 422 324 20 60

Yazıhan Belediyesi: 0 422 751 40 54
Kaymakamlık Makamı: 0 422 751 42 12
Yazıhan Maliye: 0 422 751 41 12
Yazıhan Tapu: 0 422 751 42 00
Yazıhan Hastahane: 0 422 751 41 05
Yazıhan Nüfus: 0 422 751 42 30

Ziraat Bankası /Yazıhan:  0 422 751 44 03
Emlak / Nihat GÜLER: 0 422 325 15 34
Mobil: 0 532 794 24 02

Yazıhan Emlak / Kaya Emlak
Süleyman KAYA: 0 537 380 05 04

MASKİ
Malatya Su İdaresi
Arıza: 185
Genel Müd. :377 74 44
444 51 44

Elektrik Arıza
444 91 86

Telefon Arıza ve Bilgi
444 1 444

İnternet Arıza

444 1 375







FACEBOOK

Sık Sorulan Sorular

Sitemizin güncellenmesi devam etmekte.

2011 yılından bu güne kadar olan veriler işlendi; Açılmayan videoların sebebi, o videoların bulunduğu hesabımızı Youtube’nin silmesinden dolayıdır.

2011 yılı öncesine ait olan verilerin işlenmesi zaman alacak. Fakat hemen hemen geçmişe ait olan resimlerin tamamının kopyası var. Yakında onların tamamına nasıl ulaşacağınız açıklanacaktır.

Aradığınız eski haberleri bulmak için: Sayfamızın üst ve alt kısmındaki menüde “Arşiv” linkini tıklayınız. “Anahtar Kelime” karşılığına aradığınız haber başlığından bir iki kelime yazın, “Haber Ara” yı tıklayın.

Aradığınız kelime başlıkları sıralanacaktır. Büyük harfle aradığınızı bulamazsanız, küçük harflerle yazın.

Başka bir yolla “Google” ye yazıp arayın. Google sitemizdeki haberi bulur. Bütün bunlara rağmen aradığınız bulamazsanız,

Sitemizin alt ve üst kısmındaki "İletişim" menüsünü tıklayıp, bana mesaj gönderiniz.

Yazar isimlerinin sıralanması otomatik olarak, en son yazan yazarın en üste gelmesi şeklinde oluşmaktadır

Site Sloganımız: 2005 - 2020

2005 &  2020
www.aliseydi-sevim.com
aliseydisevim@gmail.com 

Otobüs Seferleri

                     OTOBÜS SEFERLERİ

         MALATYA                               FETHİYE

                                                          06,10

          07:15                                       08:30

          09:45                                       11:00

         13:30                                        14:45

         16: 00                                       17:00

         18:30                                        19:45

Tüm videolar

  Prof.Dr. Sinan CANAN
 

Prof.Dr. Sinan CANAN

İzlenme:5496

   
  Mutlu Olmak: Özgür Bolat at TEDxIhlasCollegeED
 

Mutlu Olmak: Özgür B

İzlenme:5560

   
  Prof. Dr. Acar BALTAŞ
 

Prof. Dr. Acar BALTA

İzlenme:5062

   
  DOĞA İÇİN ÇAL 4 - ALYAZMALIM SELVİ BOYLUM - HD
 

DOĞA İÇİN ÇAL 4 - AL

İzlenme:15404

   

Ayın Şiiri


Şerefle bitirilmesi gereken en asil görev hayattır.


Bir lokma ekmek ( ve zevk) için şerefini çiğnetmeye;


bir anlık eğlence için servetini tüketmeye,


bir zamanlık mevki için el ayak öpmeye,


insanları ezip geçmeye,


günlük menfaatler için onurunu terk etmeye,


bir kısım insanlara kızıp


tüm insanlara düşman olmaya değmez bu hayat!



Can Yücel


Mydeign Haber Temaları -http://habersitesikur.tk

Fethiye'nin Dünyaya Açılan Penceresi
Ekstrafikir.com mydesign haber temasıdır.