2008 yılı Nisan Ayı Haberleri
| 30 Nisan 2008 |
İhsan GÜVERCİN’in Ziyaretçi Defterine yazdığı yazıya dair. 1- Aslında, bu olaydan yararlı bir tartışma üretebilinirdi. Tabii muhatabımız film(Dizi) kahramanı: “Kemal hoca(lar) gibi olsa-Arka Sıradakiler,” idi. 2- Kendini önemli görme, gösterme; değerli olarak algılayıp böylesi bir imge oluşturmak için, başkaların değerini aşındırmaya çalışmak ve onları küçülteceği varsayılan tutum ve davranışlar içine girmeyi hep yanlış, yersiz bir pozisyon olarak algılar, hisseder ve düşünürüm… Yani bu olayda, hedeflediğimiz asla böyle bir şey değildi ve bundan sonrada olamaz... Kesinlikle inandığım ve bildiğim ise, “kimseni kimseyi gerçekte(uzun vadede)büyütemeyeceği ve küçültemeyeceğidir…" Kıssalar anlatım güçlendirdiği ve kolaylaştırdığı için bir kıssadan bahsediyorum; yoksa onlar(kıssalardaki isimler) ile kendimizi asla mukayese etmiyorum. “Sokratesi, halkın kutsallarına karşı olmak ve gençlere kötü örnek olmak… gibi, gerekçelerle idam edenleri kimse hatırlamıyor. Adı, soyu sopu, makamı neydi? Fakat Sokretes 2400 yıldır hala ayakta…” 3- Duygularımın etkisinde kaldığım izlenimi vermeden; olayı kişisel bir görüntüden kurtarmak ve ilkeler, değerler, hedefler, paradigmalar… vb. üzerinde konuşurken, aynı zamanda dış baskılardan da sıyrılmak için söyleyeceklerimi ve yazacaklarımı erteledim!.. Altını çizmek istediğim nokta ise her olaydan yararlı bir düşünce egzersizi çıkarmak ve bunu ise kendi kendimizi aydınlatma vesilesi yapmaktır...(Karşılaştığımız bir kısım olaylar, bende kısa skeç[oyun]lar yazma arzusu da uyandırmıyor değil. Tabii, bu şimdilik bir arzu!) 4- “Ezan” konusunda sizin gibi düşünen insanların çoğu belde ve yurt dışında; bu hususta sizin gibi düşünen oldukça çok sayıda insan var oralarda… Hatta AABF’da görevli bir arkadaşımız, şu kadar imza olsa konuyu AİHM’e kadar götürürüz, dedi. Fakat, değerli bilim adamı Şerif Mardin’in ünlendirdiği “Mahalle Baskısı” kavramında ifadesini bulan olgu, burada da geçerliliğini sürdürdüğünden, şimdilik burada ne yazık ki bu mümkün gözükmemekte... Bu konuda, Mayıs ayında naçizane kanılarımı arz eden bir yazım olacak. 5- İhsan abi, duyarlılığınız için teşekkür ederim. Sizin bu ve benzer hususlardaki fikirleriniz hakkında az çok malumatım var. Sizi yanıtlamakta gecikmemin sebebi ise notumun içindedir. Selam ve sevgilerimi sunar, ilginizin devamını beklerim. Sevgilerimle. a.s. *** Ober-Ramstad Fethiyeliler Derneğinin 5. yıl etkinliği ile ilgili videoların hemen hepsini, dünyanın 2. video paylaşım sitesi olan “Dailymontion” video paylaşım sitesine ekledim. Bir Tiyatro kısmı ile birde siyah giysili bir hanım(adını bilmiyorum) sanatçının bulunduğu kısım kaldı. Benim eklediğim bütün videolara ulaşabilmenin bir yolu her hangi bir arama motoruna aralıksız aliseydisevim yazıp aramak; bir başka yolu da sitemizin ziyaretçi defterine girmeden önceki “Jukebox” ile Youtube’nin eklediğin kısmına bakılması gerekir. Tüm videoları tek bir başlık altında toplayacak bir sayfa buldum. Zamanım olduğunda ondan böyle bir sayfa yapacağım.
|
| 29 Nisan 2008 |
| 27 Nisan 2008 |
Bu gün Abdal Musa Lokmasından bir video koyacağım.
|
|
| 26 Nisan 2008 | Onlarca format çevirmesi denemesinden sonra, DVD'yi çevireceğim uygun formatı ancak şimdi buldum. Deneme amaçlı 2,7 dakikalık bir kısım koydum. Fakat müsait oldukça her gün bir kaç video ekleyeceğim.
|
| 25 Nisan 2008 |
Bu yıl kuraklık yaşanmakta. Ekinler hala bir karış boyunda solgun ve yar yar yanmalar var. Kanımca yağmur yağsa da geç kaldı. İlgili görüntüleri bu pazar çekip yollayacağım. Geçen yıl kaybettiğimiz Hüseyin KOÇ(Huso)nun 20 Nisan tarihinde senesi yapıldı. merhuma tekrar Tanrıdan rahmet kederli yakınlarına baş sağlığı dilerim. Geleneksel olarak her yıl yapılan Abdal Musa Lokması bu Pazar yapılacak. Aynı gün resim ve makinenin kapasitesi oranında video görüntülerini sitemize koyacağım. Tabii tevekkülü elden bırakmamalı: Allah korsa... Yan tarafta, 20 Nisan 2008 tarihinde Fotoğraflarını çektiğimiz: Eynik Bölgesi'nden, Çalışkanoğulları Mezarlığından ve Bahar Temizliğinden resimleri koydum. Ober-Ramstad Derneğimizin 29 Mart 2008 tarihinde yaptığı gecenin DVD'leri elime geçti. Bilgisayarlarımız DVD okumadığından, başka bir bilgisayara aktardım. Oradan alıp uygun formata çevirip kestikten sonra sitemizde görebileceksiniz. Naci(Akbaba) abi ile Hasan (Özacar) abiden, bu CD'leri istedim. Mailime cevap dahi alamadım. Muhtemelen, mailimi okumamışlardır. Ricamıza ilgisiz kalacaklarını elbette ki düşünmüyorum... Bu vesile onlara selamlarımı sunarım.
|
|
| 23 Nisan 2008 |
23 Nisan 2008 tarihinde, beldemiz İlk Öğretim Okulu’un da, TBMM açılışı coşkuyla kutlandı. Yaklaşık üç saatlik bir program hazırlanmıştı. Günün anlam ve önemini belirten konuşmaları sırasıyla Belediye Başkanı ile Okul Müdürü yaptı. Programda 15-20 dakikalık halk müziğinde vardı. Kapanışta Yunan, yada Akdeniz bölgelerinden bir yöreye ait olan bir ezgi eşliğinde halaylar çekildi. Makinemiz fotoğraf makinesi olduğundan bunların video görüntülerini çekemedik. Elimize geçmiş olsa idi, halk müziği ile kapanıştaki halayın videosunu sitemize koyardım. Bu etkinliğin düzenlenmesi ve sunulması hususunda emeği geçen öğretmen ve öğrencilere teşekkür ederim.
|
|
| 19 Nisan 2008 | Havalar oldukça ısındı. Sobalar çıktı. Açılan Güneş Enerjisi sistemleri banyo yapılacak suyu ıstır oldu. Ev hanımları, yaz temizliğine başladı; yani, kilim ve halıların günlendirilmesi ve yıkanması vb... Bir yandan bahçeler sürülüyor, bir yandan nadasa kalmış tarlar... İbibikler henüz ötmeye başlamadı; ama sütler sarı kaymak utmaya, sığırlar meraya çıkmaya, havuzda kurbağalar ve dallarda bülbüller ötmeye, kuzular melemeye, kayısılara çil ilacı atılmaya ve yeşili sarıya boyayan gıcılar badıçlanmaya başladı... Esen rüzgar üşütmüyor, tarlalardaki bin çeşit nebatın kokusunu burnumuza getiriyor; bulutlar ile güneş arasındaki rekabette, güneş galebe çalacakmış gibi. Bu gün, ovayı sarıya yeşile boyayan doğa, hazan mevsiminde sararıp solacak ve her doğum ölümle; her ölümde baharla yeni bir doğumun, hayatın miladı olacaktır. Bu doğa karşısında, aslında her birimizin de, bir mevsimlik nebatlardan bir farkı yok; fakat, insan söz konusu olduğunda, sanki doğa bize haksızlık yapmış gibi geliyor. Çünkü, kendisi, hissettikleri ve düşündüklerinin en yüksek oranda farkında olan, idrak sahibi varlık insandır. Bu bakımdan, nasıl ki bir çiçek erken solabiliyorsa, bir insanın da ebedi istirahatgahına uğurlanışı, böyle erken ve zamansız olabiliyor. İşte, doğa karşısında erken solan "bir gül"de diyebileceğimiz merhum ALİ GÜVERCİN'in göçüşünün ikinci yılında, kabrinin ziyareti sürecinde çekilmiş olan resimler yan taraftadır. Vefatının ikinci yılında merhuma Tanrıdan rahmet, kederli yakınlarına sabır başsağlığı ile ailesine, bunun erken gelen son acıları olmasını Tanrıdan temenni ederim.
|
|
| 15 Nisan 2008 |
Bugün Vahap ÖZTÜRK’ün kızkardesi Saniye KINAY vefat etmiştir. Naaş’ı Malatya şehir mezarlığında defin edilecektir. Merhume'ye Tanrıdan rahmet ve kederli yakınlarına sabır ve başsağlığı dileriz.
Dün Battal KOÇ vefat etmiştir. Naaş’ı Malatya şehir mezarlığında defin edilmiştir. Merhum'a Tanrıdan rahmet ve kederli yakınlarına sabır ve başsağlığı dileriz. Battal KOÇ, Bektaş GÜLER’in kayınbabası ve beldemize yıllar önce İraaçtan gelmiştir.
|
| 14 Nisan 2008 |
Martin Luther KING, “I have a dream” (Bir Hayalim Var) başlığını taşıyan ve sözlü edebiyatın şaheserleri arasında kabul edilen tarihi konuşmasını, 28 Ağustos 1963 tarihinde 300.000 kişinin katılımıyla, Washington DC. de gerçekleştirmiştir. Martin Luther KING’in ünlü konuşmasından aldığım, aşağıdaki anekdot, memleketimde hâla, bir hayalmiş… "Bugün bir hayalim var benim… Evet, bir hayalim var…! Gün gelecek, özgürlüğümüzün önünde birer engel olan bütün vadiler yükselecek, bütün dağlar eğilecek, engebeli yerler hizaya gelecek ve Allah’ın yüce şanı yeryüzüne inecek ve bütün canlılar bunu hep birlikte göreceğiz..." (16 Nisan 2008*** 11 Nisan 2008 tarihli, Okulumuzdaki öğrencilerin bilgisayar ve internet kullanımı ile ilgili olan haberimiz üzerine, müdür yardımcısı beni aradı, böyle böyle yazmışsın, yazmadan birde bize sorsaydın, durumun anlattığın gibi olmadığını öğrenirdin dedi. Durum bundan bundan ibaret, sizin haberiniz, gerçeği yansıtmıyor vb… dedi. Bende, sizlerle de konuşsam iyi olurdu; fakat ben gördüklerimi yazdım sizler, olay benim anlattığımdan farklı diyorsanız, yazın bana gönderin, aynı haberin yanına koyarım dedim... Biz açıklama yapmak mecburiyetinde değiliz dedi. Cevap hususunu düşüneceği izlenimi edindim. Bunun ardından müdür aradı. “Benim okulumu” sen nasıl karalarsın “çok ayıp çok… senin yaptıkların terbiyesizliktir,” dedi, cevabımı dinlemeden telefonu yüzüme kapattı. Bunun üzerine ben aradım, bir önce görüştüğüm öğretmen çıktı. O da, okulu karaladığım konusunda müdürle hemfikirdi. Müdür bey, ben Türkiye Cumhuriyeti Devletinin, kaynağını anayasadan alan hak ve hürriyetlere sahip, özgür bir yurttaşıyım… Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin halkını oluşturan bireyim. Ben vergi mükellefiyim… Sana istihdam alanı sağlayan: okulu da, bulunduğun makamı da, altındaki koltuğu ve yakandaki kravatı da vergileri ile finansa eden halkım ben, makamının ve mekânının biricik kaynağı ve sahibiyim, bu manada... Soruda sorarım, eleştiririmde, gerekiyorsa hesapta sorarım… Ben hiçbir temel insan hak ve hürriyetinin, başka bir insanın temel hak ve hürriyetlerini, insan haysiyet ve onurunu zedeleyecek hakkı bir başka kimseye vermediğini ve ağzından çıkanların hukuki çerçevesini de bilecek ve bu hassasiyetlere uymaya özen gösterecek bir terbiyeye sahibim! Sen orada eğitim hizmeti vermekle görevli bir memursun… Ne okulun, nede bulunduğun makamın; nede öğrenci ve vatandaşın sahibisin… Sen devlet değilsin, ne eğitim vermekle yükümlü olduğun öğrencilerine, nede bir vatandaş olarak bana hakaret etmek hakkını sana verecek hiçbir yasal üstünlüğün, ayrıcalığın yok, senin…. Doğrusu merak ediyorum? Öğrencilere hakaret etmek, şiddet kullanmak ve vatandaşlara ise hakaret etmek hakkını sana hangi sistem, anlayış yada kimin terbiyesi verdi? Kısacası, sözüm ona bu eğitimci terbiyenizin kaynağını bayağı merak ediyorum? Bunun kaynağınınsa, Milli Eğitim Müfretadı olmadığındansa oldukça eminim… Birde konuşmak yerine kavga eden, eğitimde ve insan ilişkilerinde hakaret ve şiddeti bir esas araç gören zihniyete çocuklarımızı emanet ettiğimiz içinse bayağı endişeliyim…. (Yazdığım bazı satırları kendi rızamla, okunamaz karakterlere dönüştürdüm.) (Burada yazdıklarımın, hukuksal sonuçlarını bilerek ve adli süreçte yazdıklarımı tanıklarla ortaya koyacağımdan emin olarak yazdım. Ben sorunların değil, çözümün kaynağı olmak istiyorum… Yazdıklarımdaki temel kaygı budur. Verilecek cevapları bu sayfaya koyacağım.) Yazar Ahmet ALTAN’ın, benzer bir olay üzerine yazılmış olan makalesini aşağıya koyuyorum. Benim gibi vasat bir insanın yapmış olacağı hatalara karşı; toplum nezdinde okumuş yazmış biri olarak algılananların, bana ders vermek için yazacağı bir makaleyi, benim yazmış olmamdan dolayı birada utanıyorum!..
*** Kar ve devlet… İstanbul’a yılın ilk karı yağıyor. Kül rengi bir gökyüzü… Usul bir fısıltıyla, sessizliği artırarak dökülen iri kar taneleri… Dalgın bir uykuya yatmış yapraksız ağaçlar. Loşluğu artan oda. Masamda yanan güzel kokulu mum. Uysal bir kedi gibi gerinerek bir sıcaklığa sokulma ihtiyacı. Alev, ateşten bir top gibi odaya dalıp valinin ihtiyar adama yaptıklarını anlatıyor öfkeyle. “Sen devletten hesap mı soruyorsun,” demiş vali. Ben bıktım bu devletten. Kendini devlet sanan, devletin ne olduğunu bilmeyen adamlardan da bıktım. Öyle yanlış kurmuşlar ki bizim Cumhuriyeti, nereye dönsek bu yanlışlığa çarpıyoruz. Halk kimin maaşını ödüyorsa, o adam kendini halkın efendisi sanıyor. Böyle bir çarpıklık gerçekten zor bulunur. Bizim hesap soracağımız adamlar bizden hesap soruyor. Bence bizim devlette çalışan herkesi yeniden bir lise eğitimine tabi tutup yurttaşlık derslerine sokmalı. Sadece Atatürk’ün laflarını önemli zannettiklerinden, derse de Atatürk gibi “Efendiler,” diye başlamalı. “Efendiler, biz devlete para veriyoruz, size maaşınız o paradan ödeniyor, siz hepiniz bizim memurumuzsunuz.” Siz olmasanız da biz para kazanabiliriz. Ama biz olmasak siz aç kalırsınız. Bir muslukçu, bir fırıncı, bir mühendis, bir doktor, bir madenci dünyanın her yanında ekmeğini kazanır. Bir vali, bir kaymakam, bir general, kendisine para verecek bir devlet bulamazsa acından ölür. İlişkimiz bu kadar net. Siz bize muhtaçsınız. Biz size muhtaç değiliz. Cumhuriyet, işte bu apaçık gerçeği saklamak, halkın bunu anlamasını önlemek için örgütlenmiş; devleti ve devletten para alanları yüceltmiş, bütün hukuk sistemini onları koruyacak gibi oluşturmuş. Bunun için Osmanlı’nın sisteminden de yararlanmış. Öyle bir hukuk yapısı kurmuş ki devlet memurlarını yargılayamıyorsun. Bunun için izin alınması gerekiyor. Sen suç işlersen hemen yargılanıyorsun ama devletten para alan biri suç işlerse, adalet sistemimizin bir devlet memuruna gidip, “müsaade eder misiniz şu sanığı yargılayalım” demesi gerekiyor. Bizim darbeciler tabii ki bu sisteme bayılmışlar. Onlar da öyle bir anayasa yapmışlar ki genelkurmay başkanıyla Meclis başkanını yargılayacak bir merci bile yok bu anayasaya göre. Bir genelkurmay başkanı bir “görev suçu” işlerse hiçbir şekilde yargılanamaz çünkü yasalara göre onu yargılayacak “üst rütbeli” biri gerek, öyle biri de olmadığına göre onu yargılayamazsınız. Neredeyse devlet dairelerinin kapısına “hukuk buradan içeri giremez” yazmamız gerekecek. Ya da “hukuk izin almadan buraya giremez” demeliyiz. Kurdukları devlet bu. Değiştirmek istemedikleri devlet de bu. Onun için yeni ve çağdaş bir anayasa hazırlanması onları neredeyse çıldırtıyor. Çünkü uygar bir anayasamız olursa “hukuk” devletin kapısından içeri girecek. Gerçi gene tam olarak giremeyecek ama eskiye kıyasla biraz daha fazla girecek. Ne demiş Bursa Valisi, kaybolan torununun bulunamamasından yakınan ihtiyar adama: “Sen devletten hesap mı soruyorsun?” Yanındaki polisi, jandarmasıyla ihtiyar adamı korkutuyor. Yoksa ona, “Evet, bir itirazın mı var,” demesi gerekiyor ihtiyarın ama diyemiyor. Korkutuyorlar çünkü… İnsafsızca korkutuyorlar. Kendilerinin “halktan” daha önemli olduğuna inandırmak için her yolu deniyorlar. Sizden daha önemli değiller. Hiç biri sizden daha önemli değil. Siz onlara muhtaç değilsiniz, onlar size muhtaç. Onlar sizin memurunuz ve onlardan hesap sorabilirsiniz. Sormalısınız da. Çok kızdıkları demokrasi böyle bir şey işte, halkın devletten hesap sorabilmesi, herkesin hukuk önünde eşit olması… Cumhuriyete hukukun eklenmesi. İstanbul’un ilk karı yağıyor. Ben neler yazıyorum. Bana da lanet… Ben iri bir kedi gibi gerinerek bir sıcaklığa sokulmak ve bunu anlatmak isterken bana bu yazıyı yazdıran sisteme de lanet. Taraf Gazetesi, 4 Ocak 2008
|
| 12 Nisan 2008 | 367 vakası: Yüksek Mahkeme ile asker arasında ne oldu?..
Bir şeyler bir
yerlerinden yırtılıyor, kapalı kapılar arkasında
yaşananlar saklanamaz hale geliyor.
Geçmişte böyle değildi. Bir şeyler daha kolay saklanabilirdi. Bazı gerçeklerin üstüne örtülen şalın kalkması çok uzun yıllar alır, hatta kalksa da yüksek izne tabi olarak kalkardı. Şimdi öyle değil. Devir değişti! Saklanacağı sanılan şeyler artık pek öyle uzun süre saklanamıyor. Bir bakıyorsunuz, gerçek orasından burasından kendini ele vermeye başlamış... 2003-2004'ün darbe tertipleri... Saklanamadı. Orasından burasından yırtıldı. Hem de kısa sürede. Nokta dergisi kapatıldı, Genel Yayın Yönetmeni Alper Görmüş hakkında dava açıldı. Ama yine olmadı. Sarıkız ve Ayışığı kod adlı darbe tertiplerinin yer aldığı günlüklerin, eski Deniz Kuvvetleri Komutanı emekli Oramiral Özden Örnek'in Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'ndaki bilgisayarından çıktığı resmi Emniyet raporuyla belgelendi. Haberi de Taraf'ta çıktı. N'olacak şimdi?.. Öte yandan, değerli meslektaşım İsmet Berkan, Radikal'ın üçüncü sayfasında yedi gündür "Ergenekon'un yakın tarihi"ni yazıyor. Son üç dört yıldır Türkiye'de rejimin karşı karşıya kaldığı darbe tertiplerini yalın bir dille anlatıyor. Aslında İsmet Berkan istese biraz daha ayrıntıya ve isimlendirmeye rahatça girebilir. Belki daha uygun bir zamanlamayı bekliyor. Çok yakın gelecekte yeni isim ve ayrıntılarla darbe tertiplerini yazmaya devam edebilir. Şu sıralar güncel gerçeğin peşinde, bazı şeylerin yırtılması, açığa çıkması için koşturan meslektaşlarımdan biri de Taraf'dan Yasemin Çongar. Bu haftaki yazılarından birinde, Anayasa Mahkemesi'nin geçen yılki 367 kararını örten perdeyi şöyle bir aralamıştı. Abdullah Gül'ün Çankaya yolunu kesmek için bulunan '367 formülü'nde yüksek mahkemeyle asker arasındaki muhtemel bir bağı sorguluyordu. Herhalde anımsadınız 367'yi. Neredeyse bir yıl geçti. Geçen yılın 27 Nisan günü gece vakti asker muhtıra vermişti. Neden? Abdullah Gül Cumhurbaşkanı olmasın diye. Askerin muhtırasıyla uyumlu olanlar ise Baykal'ın CHP'si ile Anayasa Mahkemesi'ydi. Gül'ün Çankaya yolunu kesmek için Anayasa Mahkemesi bir hukuk skandalı olan 367 formülünü benimserken, Baykal da cumhurbaşkanı seçimini iptal ettirmek için muhtıraya selam durup yüksek mahkemeye başvurmuştu. Peki, 367'ye nasıl gelinmişti? Yasemin Çongar'ın yazısından: "Anayasa Mahkemesi'nin geçen yılki o evlere şenlik 367 kararına imza koyan yargıçlar arasında, bu ahlaki yükü aylardır sessizce taşıyanlardan bazılarının artık çok zorlandıklarını düşünüyorum. Ve umuyorum ki bir gün konuşacaklar. 367 kararını almaları kendilerine yukarıdan tebliğ edildiğinde, neden 'Bunu torunlarıma anlatamam' gözyaşlarıyla itiraz ettiklerini anlatacaklar örneğin. Bu kararı kendilerine tebliğ edenin kim olduğunu da öğreneceğiz o zaman. Anayasa Mahkemesi'nin neyle tehdit edildiğini de birinci elden bileceğiz. Acaba anlatılanlar doğru mu? Dönemin kuvvet komutanlarından biri, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin meşrebine uygun saymadığı bir siyasetçinin Çankaya'ya çıkmasını önlemek için Anayasa Mahkemesi'ne görev verdi mi? Bu göreve, 'Olmaz Paşam' diye karşı çıkan yargıçlar kimdi? İtiraz edenlerin, '367 kararını çıkartmazsanız, ordu yönetime el koyacak' diye darbe tehdidiyle bastırıldığı rivayeti rivayetten mi ibaret? Bu soruların yanıtlarını bir gün öğreneceğiz." (Taraf gazetesi, 8 Nisan 08) Öte yandan, Milliyet'teki köşesinde Çongar'ın bu yazısının önemine değinen Taha Akyol, geçen yılki bir yazısından şu alıntıyı yapıyordu: "Belli ki 'içeri'de çok tartışmalar olmuş... Saygın bir hukukçu olan Sayın Tülay Tuğcu'nun bu süreçte yaşananları anı olarak yazmasını, yarının hukukçularına 'ders' olarak bırakmasını diliyorum." Yazımın başında dediğim gibi... Bir şeyler yırtılıyor! Saklanamaz hale geliyor. Gittikçe de öyle olacak. Eski Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Sabih Kanadoğlu'nun imzasıyla ilk kez Cumhuriyet gazetesinin ikinci sayfasında gün ışığına çıkan '367 formülü'nün Anayasa Mahkemesi gündemine gelmesi ve böyle bir süreçte Anayasa Mahkemesi'nin asker kökenli hukukçularıyla askeriye arasındaki gelgitler konusu... Evet, çok şey var. Demokrasi ve hukuk adına hem yapılması, hem aydınlatılması gereken çok şey var bu ülkede. Ve bunları yapacak ve aydınlatacak vicdan sahibi insanlar, demokrasi ve hukuka gerçekten değer veren, inanan insanlar da elbette var bu ülkede. Kaynak: Milliyet
Yazar: Hasan
Cemal
|
| 11 Nisan 2008 |
Bakıyoruz üç beş öğrenci, geliyor… Buyurun… İspanyanın kültürü, Cumhuriyet tarihi… vb. konularında internetten araştırma yapmalıyız. Öğretmenimiz, internetten araştırın dedi… diyorlar.Oklumuz var… Bilgisayar odamız var… İçleri sıfır km. bilgisayarlarla dolu ve okulumuzda (ADSL) internet bağlantısı da var… Fakat çocuklar araştırma konularında bilgiye ulaşabilmek için, belediyemiz internetinden yararlanmaya geliyorlar…Neden okulda araştırma yapmıyorsunuz? Diyorum. Cevaplar muhtelif… Bazen yazıcı bozuk, bazen kartuş yada toner bitti…Verilen izlenim odur ki… Bilgisayar odasındaki bilgisayarlar ve internet, çağın gerektiği etkinlikte, öğrencilerin kullanımında değil! Öğrenci için bir hazine olan sistem atıl bir halde yada bayramlık…Bunu haber yapmamızdaki yegâne sebep yazıcının yaptırılması, kartuşun alınması ve bu odanın daha etkin bir şekilde kullanılması gibi gündeminde bir madde olduğuna inandığımız okul idaresinin, bu konuyu gündemlerinin ön sıralarına taşımalarına katkı sağlamaktır…Köyümüzde, belediyemizdekilerde dâhil, toplam bir düzine internet bağlantılı bilgisayar ancak var. Bu çocukların evlerde araştırma yapabilme olanakları çok kısıtlıdır. Geçen, bir iki çocuğa, şimdi işimiz var yarın gel dedim… Şimdi onlar içeri girse, ben yere yada duvara bakarım; reddetmiş olduğum için utanıyorum.***AKP’nin kapatılması davası, ekonomik dengeleri bozdu. Döviz yükseldi, enflasyon azdı. Kazancı hızla eriyen bir kısım vatandaş, şans oyunlarına umutlarını bağladı. Resimde görülen vatandaş, ne Türk bayrağı karşısında saygı duruşundan dolayı, nede hassas işçilik gerektiren mücevher işlediğinden dolayı başını o kadar eğiyor…O, önündeki iddia kuponlarını işaretlemek için eğiliyor… Arkadaşımız bu defa çıkacak diyor… İnşallah.
|
|
| 08 Nisan 2008 |
*************
Baktım, yine o... 8 Nisan 2008 Bekir ÇOŞKUN *******
Türkiye Ekonomik ve Sosyal Etüdler Vakfı'nın (TESEV)
raporuna göre, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'daki 21 ilin
sosyoekonomik yapısı, Afrika ve Asya'nın yoksul ülkeleri
seviyesinde. ***** Ergenekon’un Yakın Tarihi / Radikal Gazetesi yazarı İsmet Berkan’ın 1,2,3,4 diye devam eden makaleleri okunmaya değer. İlgili yazıya, aşağıdaki linki tıklayarak ulaşabilirsiniz. http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=252264
|
|
| 07 Nisan 2008 |
Bu gün hava, kırmızı bir toz bulutu ile kaplıydı. Bu alan Malatya ovasını kapsayacak bir alanda, böyle idi. Köyden köreha tepesi dahi görülmüyordu. Sanki geceydi ve etraf kırmızı lambalarla aydınlatılmış gibiydi. Saat 13:00 civarından bir patırtı kütürtü ile yağmur yağdı. Beş dakikada, gökyüzündeki toz bulutunu bulanık damlacıklar olarak yere indirdi. Bir kaç dakikada dolu yağdı.İlgili resim ve 1,5 dakikalık videoyu görmek için tıklayınız. |
|
| 04 Nisan 2008 |
Öğlen evden gelirken çarşıda köylülerimizin "Leylek Muhabbeti" yaptıklarına tanık oldum. Belki merak eden olur diye çektim. Cami onarılalı beri köyümüzde Leylek te, leylek yuvası da yoktu. Son bir kaç yılda kendini gösteren kuraklığın bundan olduğunu düşünenler var. Videodaki konuşmalara kulak verin! Ülkemiz tarihsel bir dönüm noktasında fakat; biz leylekle uğraşıyoruz... Sevgili arkadaşım Müslüm AKBABA',nın bir vesile ile söylediği: "abi o, bundan başkasını biliyor, becerebiliyor da yapmıyor, söylemiyor mu sanıyorsun? Onun eteğindeki bu, ortaya döktüğü de bundan ibaret." Müslüm'ün bu deyişi, çoğu olaylara "cuk" diye oturuyor. (Videoda görülen yaşlılarımızı tenzih ederek, yukarıdaki ifadeyi kullandım.) Bir gün, kuşkusuz muhtemelen benim görmeye ömrümün yetmeyeceği bir tarihte, bir başka Aliseydi, Fethiye'den haberler yazarken: " Öğlen evden geliyordum komşularımızın Kopenhag, Maastricht Kriterleri, Berlin Deklarasyonu, Uluslararası Ceza Mahkemesi, A.İ.H.M. kararları, Nice, Amsterdam Anlaşması, vb... konular da ateşli tartışmalarına tanık oldum... Fethiye'liler, artık beldesinin, ülkesinin sınırlarını aşmış, "Evrensel hukuktan, bireysel temel hak ve hürriyetlerden" bahsediyorlar diyebilecek mi? Hatta bir kaç tanesi de, İngilizce tartışıyordu ve Kyoto protokolü dahi, tartışma konularından biriydi... Bu bir rüya mı? Evet, bir kısmımızın yarım asırdır, Avrupa'nın göbeğinde yaşamış olmasına ve Avrupa ile alışveriş içinde olmamıza rağmen bu böyle... Çünkü, batılılaşmayı, çağdaşlaşmayı yalnızca batılılar gibi "giyinip kuşanmak ve tüketmek" olarak algıladık ve yaşadık. Böylece karnı tok sırtı pek; fakat, kafasından 19. ve 20. yy. değer ve inançlarını henüz atamamış insanlar olageldik. Çözüm, yalnızca etrafımıza değil, ufuklara bakabilmekte. Ufukta gördüklerimiz ışığında, etrafımızla ve dünyayla irtibata geçebilmekte. Aydın, ufuklardakini görebilen değil yalnızca; görebildikleri, düşünebildikleri ve inanabildikleri gibi yaşayabilendir de aynı zamanda... Ötesi laf-ı güzaf...
|
| 02 Nisan 2008 |
Eskiler
"Tilki Düğün Ediyor" derler ya, böylesi bir hava(ayam)var burada... Hava
kararıyor, bir patırtı, bir gürültü başlıyor gökyüzünde ve
arkasından bir bentten zorla kendini kurtarmış sel gibi deli
deli yağıyor yağmur... Dakikalar sonra gün görülüyor, her yer parıl
parıl...
Ayam nasıl derseniz şimdilik böyle. Tıpkı "Ülkemizin şu anki durumu," gibi... Aşağıya, sevdiğim bir yazarın(Mehmet ALTAN)'ın bir yazısını ve yan taraftaki boşluğa ise farklı pencere açmaları bakımından Avrupa, Almanya ve Arap basınından, gündemimizi değerlendiren "bir" link ilave ediyorum. *** Haziran’da referandum mu?
Dünkü ‘kaça kaç’ başlıklı yazımda Anayasa Mahkemesi kararlarının
üyeleri atayan cumhurbaşkanlarının meşrebine göre toto oynar
gibi değerlendirildiğini ve bunun pek de yanlış çıkmadığından
yakınıyordum.
olan kapatma davaları düşer’ şeklinde olması planlanıyor...
|
AKP Davası |